Blogs,  Mariska

Change.

De afgelopen maanden waren bizar. Het was niet wat ik er van verwacht had. Alhoewel dat denk ik voor iedereen wel geldt. Dankzij Covid-19 stond en staat de hele wereld op zijn kop. De Black Lives Matter beweging, het gevecht en geweld tegen en om racisme. Alle protesten, al dan wel of niet gericht tegen onze overheid. Onze wereld staat in brand kunnen we wel zeggen. En het kan me geen reet schelen.

Ze zoeken het maar uit met wel of geen mondkapje. Of je nou met of zonder pigment geboren bent, met of zonder piepertje. Zoek het lekker uit allemaal. Kort door de bocht, I know maar persoonlijk heb ik wel andere dingen om me druk over te maken. Welke kleur mijn baby poept, het dilemma van Bibi in de Grote Slijmfilm, nou ja niet dat per definitie maar mijn dochter komt midden in de nacht aan mijn bed staan met de vraag hoe we Bibi moeten redden. Je snapt, big world problems hier.

En donders wat ben ik dankbaar dat deze kleine dingen mijn grootste problemen zijn. Want (cliché) er bestaan ergere dingen. Maar echt. En de afgelopen tijd heb ik ook dat te vaak moeten aanschouwen. Toeschouwer in een proces van een ondragelijk verlies. Het maakt je klein. Zo ontzettend klein en nietig dat je dan alleen maar dankbaar mag zijn. En wat zijn sommige dingen dan onzinnig. Verf je haar roze, groen of blauw, zwaai met je blote kont in de rondte, ga op de Dam staan of juist niet. Maakt mij het uit. Jouw leven, jouw keuze.

De lach die ik ’s morgens krijg van mijn kinderen, mijn oma die ik nog mag hebben, de gezondheid in mijn lijf, de echte vrienden die ik mag hebben. Dat is voor mij de essentie van het leven. Vind je me leuk? Tof! Vind je me niet leuk? Ook prima! Jouw leven, jouw keuze!

Ik lijk nu wel moeder Theresa, nou zo ongeveer alleen de looks zijn beter:) Just kidding.

Maar ja, al met al. Het besef en inzicht dat me de afgelopen tijd binnen is gedrongen heeft me keuzes laten maken. Waaronder de keuze om weer te gaan studeren. Maar ook heb ik besloten om te stoppen met bloggen voor VillagePeople. Omdat ik het echt echt echt harstikke leuk vind maar straks al mijn tijd op deze laptop nodig heb voor school. Omdat ik de keuze heb gemaakt mijn droom te volgen en hiervoor andere dingen moet laten varen. Adios villagevolgers. Wees lief voor elkaar.

Liefs,

Mariska

Echtgenote en moeder van Jae (5)

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *