Blogs,  Manuelle

Pubers en plannen maken voor las vacaciones en España

Scrol scrol klik klik. Onze voucher verzilveren is niet zomaar wat.

Vorig jaar zouden we met ons gezin richting Zuid-Frankrijk. Camping, zand, strand, zee en flesje wijn. Wat had ik er zin in. Maar ja corona en een nieuwe kotter die krek die week opgeleverd zou worden kwam er tussen. Nog een hoop geklooi en veel slapeloze nachten door de tour operator, maar uiteindelijk konden we voor het hele bedrag een nieuwe vakantie uitzoeken (staat me bij dat ik hierover nog een blog heb geschreven).

Aangezien ik ook nog een aanhang heb van zes personen, was het niet aan mij alleen om iets uit te zoeken. Beetje lullig als je bij een stek aankomt waar ‘adults only’ staat te prijken bij de ingang. Ik, een beetje visueel ingesteld, zie het voor me… Komt aanrijden bij een hotel, palmboompje links en rechts, zo’n koffer gozer die voor je uitvliegt naar je kamer met alle rommel die je bij je hebt, een cocktailtje aan de bar, die buiten in het zwembad gesitueerd is, een klein pigmentvlekje die op je kolle verschijnt en uitgroeit tot continentale grootte, omdat je vergat hoe snel die dingen groeien als je je factor 120 niet hebt opgesmeerd… oh ja… de kinderen. Die mogen dus niet mee naar binnen, want adults only. Waar laat je die dan zo snel op zo’n moment. Daar buiten laten staan is ook weer een dingetje.

Hmmm, maar wat heb ik daar óók zin in. Op de bucketlist…

Ik dwaal weer af. Voucher verzilveren.

Meerdere campings komen voorbij, de ene nog gaver dan de andere. De keuze is reuze. Dat maakt het voor mij nou niet bepaald makkelijker. Uiteindelijk maken we een selectie van drie campings. Eén in France, en twee in España. Ik zet ze op onze gezins-app en wacht met lichte spanning af of ze míjn favoriet zullen pakken of die van the husband.

Doodgoede pik hoor, die man van mij, maar laten we eerlijk wezen… zijn idee van vakantie houden,  is toch iets anders dan die van mij.

Ik ben heel héél nederig in mijn wensen (vind ik zelf). Paar liter zonnebrand, paar flesjes wijn voor ’s avonds, een zonnehoed, een bedje, een paar boeken en wat speelgoed voor de kids. Liggen en bakken.

Mijn man zegt altijd dat ook te willen. Ja echt. De werkelijkheid is anders. Ondanks dat hij altijd als een zeer rustige burger overkomt, is zijn brein altijd in een soort van nieuwsgierige, leergierige ‘wat wil ik nog zien in mijn leven’ stand. Als een gek begint hij altijd te googelen, folders te vergaren en weet ik het wat voor ellende te verzamelen van de omgeving.

Want toen en toen zoveel jaar geleden heeft daar die en die veldslag plaats gevonden met willem de zoveelste…… booooooring!!! Not my cup of tea.

Maar zoals ik al zei… ik ben heel nederig in mijn wensen en ben heel erg meegaand (ook dat vind ik zelf) dus we doen voor ieder wat wils.

Ik kijk nog even op de gezins-app of er iemand al antwoord heeft gegeven. Ik zie dat de oudste ‘aan het typen’ is. Leg m’n telefoon weer aan de kant en start ondertussen de air-bnb app op.

In mijn hoofd tel ik tot 10. Ik kijk de heer des huizes aan en zeg: “Wat eh… voor cultureels had je in gedachten schat?” Aan zijn op en neer bewegende wenkbrauwen is te zien dat ik een uitmuntende vraag heb gesteld. Die pluspunten heb ik sowieso in de pocket vandaag. Ik kan niet meer stuk zeg maar. Een klein vlindertje fladdert stiekem in m’n buik, omdat ik weet dat hij daar zo happy van wordt. Okeeeeej….Ik opper het volgende plan… (vergelijk het met een schaafwond waarvan je de pleister er snel van aftrekt….Onder het mom van ‘dan heb je het maar gehad’.)

“Als we nou eerst een paar dagen België doen, dan kan jij daar je culturele ding doen. Ik ga dan ook wel mee hoor.. “ Ik voel mezelf wat kazig naar em lachen en ratel vrolijk verder… “Dan doen we daarna een paar daagjes France, zijn we daar ook evengoed geweest, mochten de dames Spanje uitzoeken.”

Oh ja, de dames. Ik check de app. Beide dames en zoonlief hebben gereageerd. Ik voel lichtelijke blijdschap als ik zie dat ze mijn favoriete camping hebben uitgekozen. Ik probeer mijn enthousiasme te onderdrukken en zeg tegen manlief: “jaaa, jouw camping was natuurlijk me-ga leuk ook, maar ja… we doen het voor de kinderen… toch?” Ik moet echt m’n best doen, om een niet al te uitgestreken bek erbij te trekken, ik geloof dat dat wel redelijk lukte, want hij knikte… “ja das waar.”

Snel boeken, voordat ie zegt: “ja, maar… eh”

“Tis geboekt hoor!” Woehoe…. We gaan naar Spanje.  Yes! Zand, strand, zwembaden, terrassen alles wat je kan bedenken is op deze camping te vinden.

Dat is 1.

Goed… dan nu missie 2. Een huis in België. Mijn ervaring met air-bnb is dat je meerder hosts aan moet schrijven. Ze kunnen je namelijk zonder reden afwijzen en je wil toch graag een plekje.

Ik besluit om drie hosts aan te schrijven. Meestal zet ik er in wie we zijn, wat we gaan doen en waarom we graag in hun huis willen verblijven.

Zoals ik al dacht, kreeg ik vrijwel gelijk twee meldingen met ‘afgewezen’. Nou jammer. Ook mijn favoriet, stuurt een afwijzing.

Gelukkig is driemaal scheepsrecht, want de derde host gaat akkoord en ook dat staat geboekt. Tot nu toe verloopt alles heel soepeltjes. Een stuk beter dan het jaar daarvoor… toen alles leek te mislukken.

Goed en dan nu de laatste missie. Een hotelletje en France…. Vive la France! We rekenen ongeveer zes uur verder rijden uit waar we dan zo’n beetje zijn… het is ergens in het zuiden van Frankrijk. We tikken wat hotels aan en vinden een super leuk hotel voor een knap prijsje… er zit zelfs een zwembad bij. Nou hop, ook boeken. Klik klik betaal en de bevestiging rolt binnen op de mail.

Ik knik tevreden en voel me gelukkig. Oh yeah! lekker op vakantie.

Ga jij ook nog op vakantie? Laat me weten waar naartoe.

Manuelle Pasterkamp, getrouwd met Hendricus, moeder van vijf kids; Indi, Sienna, Cees, Kensi en Kristi.

3 reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *